ziemie, będę miał wieśniaków, poddanych, będą mie Jaśnie Wielmożnym nazywać!.. — "Nie, nie, mój biedny Robino, nie będą cię Jaśnie Wielmożnym nazywać, bo dziś ten, kto posiada taki, domy, folwarki, nie może jednak wedle upodobania rozrządzać ludźmi, którzy jego ziemie uprawiają, i dziś już tych praw nic znają, które dawniej los wieśniaka, od bydlęcia gorszym czyniły, i obrażały ludzkość, poniżając człowieka przed człowiekiem; bo dziś kochają dobrego i cnotliwego pana, ale się nie boją dumnych birbantów; dziś wszyscy ludzie są pod praw opieką, praw, które nakazują posłuszeństwo, ale nie upokorzenie; i nakoniec że dziś nigdzie już niema takich poddanych, więc nie wiem, gdzie ty twój zamek kupisz? — Ale w istocie zdaje mi się że gdyby ci tylko pozwolono robić co zechcesz, Robino, siałbyś się jednym złych

tyranów starożytnych, lub, co najmniej, jakim Leloup, jak w powieści Czerwony kapelusik. (Le pelit chaperon rouge.)
— "Alez słuchajcie panowie, piękne to było prawo, które panu dawało pierwszy wstęp do małżeńskiego łóża nowo-zamężnych. Ale ja dam sobie radę!
— "Nim jednakże co będzie, płać, i idźmy.
— "Co ? już?
— "Czyżbyś całe życie siedział po traktijerach?
— "Juściż nie, moi panowie; ale dopiero pół do pierwszej... Co leż bogaci robią przez dzień cały?
— "Chodzi się za interessami; można się pobawić... ale to nie trafia się codzień.
— "Kochani przyjaciele, ja dziś od was nie odchodzę poprowadzę was gdzie chcecie... na teatr włoski, właśnie dziś gra-ją... jestto teatr bogaczów, z niegobym